Home

Tip van de week: Do's en don'ts schouderbinnenwaarts

: Schouderbinnenwaarts

: Suzanne Nederlof / Scarlet

^{Week 34}

Zodra het paard zijn evenwicht beter kan bewaren, zich kan ontspannen en soepeler wordt, kan er gewerkt worden naar de schouderbinnenwaarts.

De schouderbinnenwaarts is een oefening waarbij het paard zijn binnenachterbeen meer onder zijn eigen zwaartepunt zet en daardoor de hurken soepeler maakt en meer draagkracht ontwikkeld. Maar wat maakt nu een goede schouderbinnenwaarts?

Een aantal punten waar je met een schouderbinnenwaarts op kunt letten:

Bij aandrijven met je binnenbeen wijkt het paard zowel met zijn voor als achterhand van je been vandaan.
Hierdoor komt het paard uit zichzelf met zijn hals naar je buitenteugel.
De buitenteugel brengt de schouders iets verder naar binnen, voor het binnenachterbeen.
Op deze manier hou je de lengtebuiging in het lijf van je paard.

Valkuilen bij het aanleren van een schouderbinnenwaarts kunnen zijn:

Paard loopt te voorwaarts: hoe groter de passen van je paard, hoe moeilijker het is om zijwaarts te gaan.
Paard valt op de binnenschouder: dat zie aan het gebrek aan lengtebuiging en de druk op je binnenteugel.
Ruiter drijft te veel met het binnenbeen aan: dit kan de zit van de ruiter zo verstoren dat dit het paard in de weg gaat zitten en juist tegenwerkt.
Ruiter zit in zijn evenwicht aan de buitenkant: hierdoor kan het paard onmogelijk om je binnenbeen buigen.

Veel ruiters zijn erg gefocust op het scharen van de benen. Denk bij het oefenen van de schouderbinnenwaarts meer aan het proces van de zijgang dan aan het doen van de oefening. Zo blijft de kwaliteit van de oefening altijd het belangrijkste.

Tip van de week: zwaartepunt van de ruiter

_{Week 33}

Voor een paard is het prettig als je als ruiter in staat bent om met je eigen zwaartepunt zo dicht moelijk boven het zwaartepunt van het paard te blijven. Vergelijk het maar met een rugzak op je rug, dat voelt ook prettiger wanneer deze ter hoogte van je navel dicht tegen je rug aan ligt.

Het zwaartepunt van de ruiter zit ongeveer 3 vingers onder je navel, in het midden van je romp. Het zwaartepunt van een paard ligt verder naar voren dan de meeste ruiters verwachten, namelijk ongeveer bij de 11de a 12de rib vanaf het bekken, net achter de schoft. Bij het verzamelen zal het zwaartepunt iets naar de achterhand verplaatsen.

Ben je aan het rijden, probeer dan je benen lang te maken waarbij de hoek tussen bovenbeen en je heup zo groot mogelijk is (zonder beugels gaat vaak beter). Hiermee kun je jezelf helpen om verder voorin het zadel te blijven, zonder met je bovenlijf naar voren te hangen en je rug hol te maken. Probeer dan door je onderbuik te blijven ademen, zodat je je spieren rond je bekken ontspannen blijven.

Het is even oefenen, maak vaak met veel resultaat! Succes!

Tip van de week: drang naar voren

: Drang naar voren

^{Week 32}

Wanneer je paard geen drang naar voren heeft, zul je merken dat je paard nooit helemaal lekker over zijn rug wil ontspannen. Dat komt doordat een paard wat geen drang naar voren heeft al lopende als het ware in zijn gewrichten kan gaan hangen.

Een paard dat in zijn gewrichten hangt, laat zijn rug zakken, trekt daarmee zijn bekken naar achteren en zijn hals omhoog. Dit paard kun je leren om niet op de binnenschouder of over de buitenschouder te vallen, maar zolang de achterbenen niet tegen de voorhand aan duwen, blijft de rug naar beneden zakken.

Lesafspraken 2010

Ben je opzoek naar iemand die je kan helpen in het rechtrichten of de klassieke dressuur in het algemeen, of het nu voor het aan de hand werken is of alleen het rijden, mail gerust naar suzanne@klassiekedressuur.com of bel 0622576173.

Welkom!

Welkom op de site klassiekedressuur.com, opgericht door Suzanne Nederlof.

Suzanne is actief als instructrice en amazone in de paardensport, met name in de klassieke dressuur. Sinds juli 2008 is ze gecertificeerd derde graad instructrice Rechtrichten bij Marijke de Jong, zelf Ridder aan de Academische Rijschool van Bent Branderup. Deze opleiding richt zich voornamelijk op het in balans brengen van het paard, zowel aan de hand als onder het zadel. In 2009 is Suzanne voor 3 maanden in training gegaan bij Bent Branderup in Denemarken.

Klassieke dressuur is eigenlijk voor een groot deel te vergelijken met de Academische Rijkunst. Klassieke dressuur is een manier van rijden waarbij rekening gehouden wordt met de natuurlijke scheefheid van het paard. De ruiter leert om zijn paard recht te richten. Dit heeft als gevolg dat het paard tijdens de trainingen de kans krijgt om ontspannen in balans te lopen, zowel met als zonder ruiter op zijn rug.

Deze site biedt u de mogelijkheid om u te verdiepen in de klassieke dressuur, het rechtrichten, het hoe, wat en waarom van deze manier van rijden en enkele praktijkvoorbeelden.

Mocht u toch nog vragen hebben of bent u geïnteresseerd in begeleiding en/of training, dan kunt u natuurlijk altijd contact opnemen.

Veel leesplezier!

Klassieke Dressuur

Paard en balans

Stappenplan

De praktijk

Scarlet